Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Woorden

  Column

Als import-Apeldoorner van een zekere leeftijd, maar ook weer niet zó oud, kreeg ik de afgelopen maanden te maken met een nieuwe wereld. Om precies te zijn: de digitale wereld. Een vernieuwde online omgeving moest er namelijk komen. Dat bleek nog geen gemakkelijke opgave voor iemand die haar halve leven schrijfster is…

Als ik weleens voor een schoolklas sta, vertel ik graag dat je met genoeg taalkennis alles kunt leren wat je maar wilt. 'Het belangrijkste is je woordenschat,' beweer ik dan. Leer welke woorden worden gebruikt in het terrein waarop jij je wilt begeven, dan zal het lukken. Of het nou gaat om sporten, kledingmaken of houtbewerking. Woordkennis is alles.

Nou, de afgelopen periode heb ik veel moeten bijleren! Normaal gaat het in mijn leven over genres, omslagen en drukwerk. Nu moest het gaan over plug-ins, koppelingen en templates. Ik heb tijdens de donkere maanden met gefronste wenkbrauwen gelopen van het diepe denken.

Steeds opnieuw haalde ik levels, boards en modules door elkaar. Wat betekende ook alweer wat? Ik snapte er niets van.

Gelukkig schoten meerdere mensen uit de stad te hulp, vaak een hele of halve generatie jonger dan ik. Het leek wel alsof iedereen het logisch vond om te denken als een programmeur – wanneer was dat gebeurd? Zonder het geduld en de herhaalde uitleg had deze old skool-schrijfster het nooit gered.

Tot kortgeleden voelde ik me een hele pief omdat ik woorden begreep als provider host en url, maar nu betrad ik een wereld waarin dat basiskennis was. Met grote moeite ging ik gesprekken aan over het programmeren van flowcharts, submenu's en over een community. Maar komende week is het gelukkig klaar. Of, om in termen te blijven: we gaan eindelijk online.

Meer berichten