Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Wendie

  Column

Het afgelopen weekend werd mijn man vijftig jaar. Vijftig! 'Welkom bij de club,' zeiden veel mensen – die kenden we inderdaad nog niet. Volgens een oudere buurman staat Silvester nu eindelijk 'aan de goede kant' van de leeftijd. Silvester vierde zijn verjaardag in lunchroom Central Park, dat speciaal voor zijn jubileum 's avonds openbleef.

Het jaar waarin wij naar Apeldoorn verhuisden, was ook het jaar waarin Wendie de Roos haar lunchroom aan de Kapelstraat opende. Wij wisten niet beter of Central Park bestond altijd al.

Als kleutertje mocht onze dochter mee naar de keuken om haar eigen smoothie te maken. Wendie bedacht 'heksenrecepten' voor een van mijn kinderboeken – en deed dat samen met haar eigen dochtertje. Zelf mocht ik een aantal dagen als stagiaire meelopen toen ik research deed voor een roman. (Dat viel niet mee, ik vergat steeds de mogelijkheden van de kaart en sommige klanten wensten mij met klem 'veel sterkte voor de toekomst'.) Zo bouwden we door de jaren heen een band.

Toen hij veertig werd, had Silvester het ook op deze manier gevierd. Net als toen, kwamen nu ook zijn jeugdvrienden vanuit Drenthe en Groningen naar Apeldoorn, plus zijn collega's van allerhande cabaretproducties, en nieuw was het setje 'Apeldoornse vrienden'.

We aten de heerlijke hapjes en dronken de vele drankjes. We speechten en haalden mooie herinneringen op aan vervlogen tijden. Het was Wendies net volwassen dochter die samen met haar even jonge team de avond fantastisch verzorgde.

Als Apeldoorners onder elkaar haalden we herinneringen op aan hoe klein deze dochter ooit was, en we waren trots op hoe goed ze het nu deed – een volleerde gastvrouw. Tevreden klonken we, omdat we samen deze geschiedenis hadden beleefd. We waren op leeftijd, en we waren goed geïntegreerd.

Meer berichten