Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Sagen

  Column

Bij Halte Assel kregen we de slappe lach. We waren eraan voorbij gereden, maar waaraan precies en waar hadden we dan moeten stoppen? Ik bladerde door mijn printjes met de titel 'Mystieke Paden'…

De avond ervoor was ik nog zo opgetogen geweest toen ik de informatie vond. Aan het einde van de negentiende eeuw heeft een jonge Apeldoorner genaamd Gust van de Wall Perné de Veluwse Sagen verzameld.

Mijn afgelopen seizoen had in het teken gestaan van de Noorse mythologie, vanwege mijn tienerzoon en de Avengers-films van Marvel. Maar nu bleek dat we zoiets ook binnen handbereik hadden. De Veluwse Sagen! Er was zelfs een route die we konden volgen om langs al dat moois te gaan, dus we wachtten geen dag en trokken op pad.

'In Kootwijk hadden we moeten stoppen,' zei Silvester. Bij Halte Assel hielden we pauze zodat we ons konden oriënteren. Ik bladerde door de papieren die ik online had gevonden en las hardop: 'Op het kruispunt … stond ooit een kasteel.' Ik keek Silvester aan. 'Ooit. Het is er niet meer.'

Ik las de tekst bij de bezienswaardigheid die volgde: 'Het vakantiehuisje … was een veel eenvoudiger bouwwerk dan wat er nu staat.'

'Dus dat is er ook niet meer,' zei Silvester. Ook de befaamde echoput kon je niet meer bezoeken en dat was het moment waarop we in lachen uitbarstten.

Maar goed, het Uddelermeer is er nog – waar in mythische dagen de winterreuzen een bittere strijd uitvochten met de goden. Officieel is het een overblijfsel uit de ijstijd, maar volgens de sagen is het ontstaan na een gevecht tussen dondergod Thunar (Donar) en een monsterlijke slang.

'Zie je,' knikte ik vergoelijkend naar Silvester. 'Het zijn altijd de verhalen die het mooiste zijn, en niet de realiteit.'

Meer berichten