Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Ruimte

  Column

Eigenlijk liep ik vóór op mijn planning, maar daardoor kwam ik uiteindelijk overal te laat… Het was zo, dat ik hard aan mijn nieuwe roman had gewerkt. Mijn meelezers kregen een nieuw deel van het manuscript. En ik, ik keek tevreden naar de vrijgekomen ruimte in mijn agenda.

Ik kon kiezen tussen het inspreken van een luisterboek, het vormgeven van een Engels Plaza Patatta-boek, of een restje mails wegwerken. Echt nódig was het allemaal niet, ik was redelijk goed bij. Ik opende een file en zocht bestanden voor de verschillende projecten, maar ik kwam niet van start. Al twijfelend over de beste volgorde, was de dag alweer voorbij…

Ik nam nu maar de kans om mijn dochter mee te nemen naar Amsterdam, aangezien zij vakantie had. Gezellig naar een van mijn favoriete winkels daar. Maar eenmaal in de stad, bleek de winkel gesloten wegens een stroomstoring. We hadden net zo goed in Apeldoorn kunnen blijven! Weer een dag voorbij…

Zo bewoog ik me. Met honderd plannen die niet tot uitvoering kwamen. Zou ik ergens koffie drinken of een nieuw projectplan schrijven? Zou ik opruimen, vriendinnen bezoeken of een studieboek lezen? Op het kruispunt van de mogelijkheden, bleef ik bewegingsloos tussen alle opties.

Zondagavond zag ik dat een leuk muziekduo optrad bij Soap, Van Piekeren. Ik had ze eerder gezien tijdens een 'Cultuur bij je Buur'-weekend. Terwijl ik mijn gezin vroeg of ze erheen wilden, zag ik dat het al over twintig minuten afgelopen zou zijn. Te laat…

Nou goed, zo'n week dus. Waarin niets werd afgerond en veel maar half werd opgezet. Hierdoor is de nieuwe weekplanning ineens overvol. Er is geen ruimte meer om te lummelen. Gelukkig maar, nu zal het tenminste gebeuren.

Meer berichten