Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Frans

  Column

In mijn gezin houdt een kwestie hardnekkig stand. Ik woon met filmliefhebbers en dat is gezellig, ook al hou ik zelf meer van boeken. Het gaat goed samen. We lezen allemaal en we kijken ook allemaal naar films, dus we delen de ervaringen met elkaar. Soms begrijp ik bepaalde beeldtaal niet en soms grijpen zij naar verkeerde woorden. Op zich is dat nog steeds prima. Maar over één ding kan ik echt niet uit en dat is de bioscoop waar zij graag naartoe gaan, de 'Vue'.

Ik ben inmiddels lang genoeg import-Apeldoorner om de oude bioscoop Tivoli nog te kennen. Ik herinner me de bouw en de oplevering van het zalencomplex dat we tegenwoordig hebben. Vroeger was het onderdeel van JT Bioscopen en deze dagen is het onderdeel van Vue International. Ik kom er graag.

Ook de naam vond ik mooi gekozen, want 'vue' is het Franse woord voor 'uitzicht'. Bovendien zeg je ook: 'J'ai vu un film' - ik heb een film gezien. Dus ja, een leuke naamkeuze.

Totdat ik hoorde welke uitspraak ervoor wordt gehanteerd. De keten noemt zichzelf namelijk 'View'. Welkom bij 'View', de eerste keer dat ik het hoorde, schoot ik geschokt omhoog.

Nu houdt de kwestie al drie jaar stand. Ik spreek de bioscoopnaam uit als 'vue', het Franse woord, zoals het hoort. Intussen vinden mijn kinderen dat ik gewoon 'view' moet zeggen. Maar dat staat er niet! Er staat 'vue'! Ben ik echt de enige die zich in deze kwestie gedraagt als een halsstarrige nerd?

Het gevolg is dat wij nooit naar dezelfde bioscoop gaan, ook al zien we geregeld dezelfde film. Want terwijl mijn man en kinderen bij 'View' zitten, ga ik als enige naar de 'Vue'.

Meer berichten