Logo apeldoornsstadsblad.nl


Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Spookhuis

  Column

In onze straat stond een spookhuis. Ik wist vroeger niet dat het er eng was; voor mij was het gewoon een flink vervallen woning van een hoogbejaarde dame. Heel soms zag ik haar naar buiten komen, met een rug die gebocheld was zoals dat alleen in sprookjes voorkomt - en bij haar dus ook.

Ik zie haar nog lopen in haar donkergroene manteljas. Op weg naar weet-ik-waar. Het kan niet ver weg zijn geweest, want daarvoor ging ze te langzaam. Ik vond haar sterk en ook wel dapper. Maar mijn kinderen vonden haar dus eng.

Dat wist ik pas veel later, toen ze groot genoeg waren om mij lachend te vertellen dat ze het oude huis als een spookhuis hadden beschouwd. Een spóókhuis? Ja, en de oude dame was in hun bange gedachten een heks. Bijna alle kinderen uit de buurt waren bang voor haar, als ik het moet geloven.

Stiekem stemt dat me tevreden. Eigenlijk moet er in je jeugd wel iets zijn waarvan je fantasie gaat lopen, ja toch? In mijn jeugd was er een 'bos' rond een stroomhuis waar mijn vriendinnetje echte kabouters had gezien - écht. We bleven er wachten tot ze tevoorschijn zouden komen, stilzwijgend, adem in...

De laatste weken is het oude 'spookhuis' volledig gestript en opnieuw opgebouwd. De gebochelde dame woont er niet meer. Slechts de buitenmuren bleven staan en daarna werd het huis omgetoverd tot een luxe woning. Toen ik er langsreed, sloeg ik een kreet van bewondering. Maar ook al staat het er nu te blinken van nieuwigheid, het zal voor mij toch altijd 'het spookhuis' blijven.

Meer berichten

Shopbox