Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Zombie

  Column

Na drukte is het belangrijk om weer bij te tanken. De afgelopen weken waren voor mij extreem druk. Ik zou bijna zeggen; hysterisch druk. Het was geweldig en fantastisch, een vrolijke explosie van adrenaline. Maar nu is mijn agenda een paar dagen lekker leeg...

Kalmeren in Apeldoorn is me altijd goed bevallen. De stad jaagt me niet op, maar biedt mij ruimte om een voorbije periode te laten bezinken. Ik wandel vermoeid door de straten. In de buurt is een eekhoorntje dat zich geregeld laat zien. Enkele struiken zijn al dieprood gekleurd, sommige bladeren zijn bruin en andere hangen nog stevig aan de takken.

Ik wandel er gedachteloos langs. Aan mijn kleding besteed ik geen aandacht en aan make-up sowieso niet. Wel een beetje jammer dat iedereen die ik tegenkom toch lijkt te schrikken van mijn bleke gelaat en mijn afwezige gedrag, kuch. Maar dat doe ik niet expres, heus...

Zelf vind ik het eerlijk gezegd heerlijk om me terug te trekken in mijn eigen niks. De tijd gaat steeds trager en onderweg heb ik steeds meer oog voor details. Een torretje op de oprit, een spin in de voortuin... In gedachten heb ik al meermaals door het herfstachtige bos gewandeld en nu komt het er eindelijk in het echt van. Ik zie ernaar uit; de bladeren die filmisch van de bomen dwarrelen, dat vind ik zo'n wonderschoon verschijnsel.

De stad maakt zich op voor Halloweenfeesten en natuurwandelingen. De klok staat op wintertijd en de dagen worden korter en donkerder. De timing is perfect. De kinderen worden geschminkt als griezels en vampieren. Met mijn gezicht zo bleek als een spook en met mijn afwezige brein als een zombie, pas ik daar perfect tussen.

Meer berichten