Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Wekker

  Column

Ahh, de zomervakantie... Ik weet dat sommige ouders het te lang vinden duren. Via media wordt terugkerend gepleit voor een kortere zomervakantie, door onderwijskundigen en ook door werkende ouders die zo lang geen vrij kunnen nemen - en waar laat je dan de kinderen. Maar voor mij is het anders.

Juist de scholen dwingen mij in een ritme dat ik normaal gesproken nooit zou hanteren. Als schrijfster houd ik me niet aan school- of kantoortijden, maar aan de creatieve uurtjes. Gaandeweg heb ik natuurlijk wel geleerd om mijn werk zoveel mogelijk af te stemmen op het ritme van een 'normaal' gezin. Maar als het er van nature niet in zit, lukt het maar half. Ik vermoed dat in mijn huis bovenmatig veel gemopperd wordt op de schooltijden.

Maar nu is het vakantie. De wekker blijft stil. De kinderen slapen uit en ik word pas actief zodra het goed voelt. Als ik mijn stukken schrijf, zit het gezin gezellig te rommelen. Eindelijk zijn er mensen beschikbaar om 's middags mee te lunchen. En 's avonds gaan ze mee naar een terras voor een ijsje of een drankje. Dát is pas een prettig ritme!

Ook straks, na zes weken vrij, heb ik er nog lang geen genoeg van. De argumenten voor een kortere vakantie zijn dat het lees- en rekenniveau vaak achteruit gaat, maar ik stel daartegenover dat het creatieve niveau stijgt. Er wordt weer eens een boek gelezen en de kinderen werken eindelijk hun eigen ideeën uit voor verhalen, muziek of knutselprojecten. Als de vakantie straks voorbij is, is iedereen er weer helemaal klaar voor. Behalve ik dus. Maar ik heb geleerd met de 'normale' tijden om te gaan.

Meer berichten