Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Sportpark

  Column

Met een verkeersregelaar had ik het doorgesproken: als ik vroeg mijn zoon zou ophalen van het sporten, dan zou ik niet terechtkomen in de drukte van de Avond4daagse. 'Moet je wel via de Sportlaan komen,' zei ze nog. Dat leek mij logisch, want zo ging ik altijd. Het was de avond van de finish en die zou een ware beleving worden.

Maar je raadt het al: eenmaal in het Orderbos, werd ik door twee agenten teruggestuurd. 'Ik heb dit zo besproken,' verweerde ik me nog. 'Je moet via de Asselsestraat,' was het resolute antwoord. Mij brak het zweet uit. Asselsestraat, hoezo?! Als import-Apeldoorner ben ik al blij dat ik überhaupt het Orderbos weet te vinden!

Met licht verhoogde hartslag reed ik de Asselsestraat in. Bezorgd dat ik vast zou komen staan tussen de drieduizend deelnemers van dit jaar. 'Ik verdwaal,' fluisterde ik bezorgd. Maar ineens was er zowaar een bordje: 'Sportpark Orderbos'. Er is nóg een ingang!

Ik werd tegengehouden door een nieuwe agent. 'Je mag er niet in,' zei hij kordaat. Toen brak mijn klomp. 'Ik moet dáár zijn,' wees ik. Uiteindelijk werd voor mij bedacht dat ik wel de hele cirkel van het sportbos af kon rijden. Mompelend in mezelf nam ik de route: 'Ikverdwaalikverdwaal'. En toen, als bij donderslag, was ik zowaar terug bij de eerste verkeersregelaar van de avond! Ze wist onze afspraak nog, ik mocht erdoor!

Tevreden heb ik daarna aan Silvester gevraagd of hij wist dat er nóg een ingang was naar het Orderbos. Nee dus, dat vertellen ze de import mooi niet! Maar ik heb hem nu gevonden en zal hem laten zien hoe prachtig en bosrijk die route is.

Meer berichten