Gert Perdon

Column Nanda Roep: Intocht

  Column

APELDOORN - Schrijfster/uitgeefster Nanda Roep schrijft over Apeldoorn, waar zij woont met haar man, cabaretier Silvester Zwaneveld, en hun twee kinderen.

Eén ding was nogal een verrassing. In Apeldoorn genoten we volop van de bossen. Dat kenden we voorheen niet, want in Weesp woonden we aan de Vecht, het stuk tussen de A1 en Loenen. Vanuit onze woonkamer konden we het water zien. Ook wij hadden een zeilboot in het stadshaventje liggen.

Als Sinterklaas zijn intocht had, voer hij op een driemaster naar het stadje. Van kilometers ver zag je hem aankomen, je geloofde met gemak dat hij rechtstreeks uit Spanje kwam. Onder de hoge masten zwaaiden tientallen Pieten, het leken er wel duizend.
Langs de kade stond vol verwachting een lange sliert ouders en kinderen. Er was voor iedereen voldoende plek om alles goed te zien. Het was wonderschoon en ronduit magisch.

Eenmaal in de grote stad Apeldoorn, verheugden wij ons op een nog grotere intocht. We moesten wat zoekwerk verrichten om te weten waar het was, en pas op de ochtend zelf vroeg ik me verbaasd af uit welke richting hij zou komen. Paste de zeil- of stoomboot wel in dit stukje kanaal?

Het duurde even voordat ik het badkuipje ontwaarde waarin de goede Sint zijn evenwicht behield. Dit waren niet de begeleidende bootjes, begreep ik, dit was waar we op wachtten! Ik tilde gauw mijn jonge kind op mijn nek.
Aan de overkant ontwaarde ik het podium dat plaats bood aan een klein gezelschap. Er werden dingen gezegd die ik niet kon verstaan omdat het geluid de grote afstand niet kon overbruggen.

Daarna kwam de optocht langs, met de Sint op een imponerend echte Amerigo. De kinderen kregen een handje pepernoten en waren superblij. Dat jaar werd de Sint nagestaard door niet alleen de kinderen, maar ook door overrompelde nieuwkomers in de stad.

Meer berichten