Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Vroeger

  Column

In de Kapelstraat zag ik een vroegere vriendin. Ik glimlachte bij de herinnering en zij reageerde ook enthousiast om mij te zien. Het was zo'n mooi toeval om haar te treffen aangezien mijn dochter precies de dag ervoor een foto van haar vroegere vriendinnetje had laten zien - de dochter van deze vrouw.

We bespraken hoe groot de meiden tegenwoordig zijn en wat zien ze er volwassen uit! We haalden herinneringen op aan toen de kinderen nog maar kleutertjes waren. Het gezamenlijke kinderkoken wisten we nog en de vriendin was laatst, ook zo toevallig, de foto's tegengekomen van toen we naar een concert van K3 waren gegaan.

Die dag kregen ze een heliumballon en een van hen heeft die per ongeluk losgelaten waarna die wegvloog. Dikke tranen destijds en tegenwoordig weet ik niet eens meer wie precies de pechvogel was.

Ik vertelde dat mijn dochter onlangs had gevraagd hoe het eigenlijk is om moeder te zijn. Ja, vermoeiend, lachten we. De jaren gaan voorbij en je herinnert je niet eens wanneer je het contact verloor...

We haalden op hoe zij in die periode haar huidige relatie opbouwde en zij wist zich te herinneren dat ik getuige was geweest van het eerste appje dat hij stuurde. Verrek, dat was ook zo! We bespraken hoe ik met mijn kinderen van school ben gewisseld en wat een drukte dat gaf.

Zachtmoedig keken we elkaar aan. Of ik nog regelmatig op de sportschool kwam en dat zij het ook niet kon opbrengen... We moesten verder; een boodschapje en een afspraak. Glunderend zwaaiden we elkaar gedag, dankbaar om het warme gedeelde verleden.

Meer berichten