Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Gék

  Column

Ik liep dromerig vanuit de Hoofdstraat richting de Albert Heijn in de Deventerstraat toen ik achter me een man hoorde roepen: 'Ik geloof dat ik gék word!'

Hij liep met twee tieners, het was voor mij niet duidelijk zichtbaar of hij de vader was of bijvoorbeeld een begeleider. Ik glimlachte naar het drietal en bedacht dat de tieners hem vast doldraaien met ofwel flauwe grapjes, danwel een stortvloed aan wensen.

'O nee, daar is het!' zei hij terwijl ze mij passeerden.

Ik vroeg me af wat hun situatie kon zijn. Waren ze misschien op weg naar kledingwinkel 'Windkracht 7' die, voor mij, inderdaad een beetje verscholen ligt achter de vlaggen van Albert Heijn? Misschien zoeken ze 'Salon 1813' en ligt dat verder dan ze hadden gedacht...

'Hè?!' riep de man alweer. Ze stonden met zijn drietjes stil. 'Kan ik jullie misschien helpen?' vroeg ik. 'We zoeken ons hotel.'

Meteen dacht ik aan hotel De Paris, maar ik vroeg me toch een seconde af of ik, import-Apeldoorder, misschien een ander hotel over het hoofd zag.

'Dan ga je goed,' knikte ik, want ze hoefden slechts de bocht nog om. Maar de man kwam al in beweging. 'Nu weet ik het, dáár is het!' Opnieuw liepen ze langs me, dit keer in tegengestelde richting. Opgetogen omdat ze de Prinsengang hadden gevonden, verdwenen ze in het steegje.

Lacherig liep ik door. Hoe krijg je het voor elkaar om te verdwalen in het centrum van Apeldoorn... Een rechte weg met wat zijstraten! In mijn fantasie gaf 'De Paris' sluiproutes door aan toeristen, zodat het centrum heel wat groter zou lijken, hihi, ja zelfs een waar doolhof.

Meer berichten