Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Sinterklaas

  Column

Zaterdag fietste ik naar het station. Het was opvallend druk in de stad en pas daardoor besefte ik het. De intocht van Sinterklaas! Ik bekeek de lieve gezinnetjes en kreeg een dubbel gevoel.


Aan de ene kant was er blijdschap dat ik niet in alle vroegte aan de kade hoefde te gaan staan. Amper nog koffie gehad. Gaperig te wachten op Pieten en pepernoten...


Aan de andere kant was er het gemis en het sentiment van een mooie, voorbije tijd. Mijn kinderen zijn nauwelijks nog bezig met Sinterklaas. Nee, mijn zoon vierde dit weekend zijn verjaardag. Hij is dertien geworden, dertien!
Op de dag van zijn geboorte kwam Sinterklaas ook het land in. Mijn zoon is een novemberkind; we moesten vaak eerst naar de intocht en daarna nog het kinderfeestje doen.

Soms was het niet eens gemakkelijk om een verjaardagsplekje te vinden. Ik herinner me de keer dat het 'Sinterklaasweekend' was in Rabbit Hill. Er was daardoor helaas echt geen ruimte voor een jarige. Ook in speelgoedwinkels worden de schappen al vroeg gevuld met decembercadeaus - daar had ik natuurlijk nooit eerder op gelet. Soms begon ik daarom al in de zomer verjaardagscadeaus te verzamelen, ver van tevoren, maar dat hoeft nu allemaal niet meer.

Toen ik vlak na etenstijd weer terug fietste, hoopte ik stiekem om nog resten van de intocht te treffen. Maar alles was alweer opgeruimd en netjes. De kindertjes lagen vast al rozig te soezen, vol verwachting.


Zelf trof ik thuis een kluitje lawaaiige tieners. Ze waren nog lang niet van plan om te gaan slapen. Maar toch is het gelukt om diep in de nacht, ongezien, hun schoenen te vullen met chocoladeletters.

Meer berichten