Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Vakantie

  Column

Ik had onbeantwoorde mails en er stond nog vaat. Midden in de nacht was ik thuisgekomen na een show, maar in de ochtend wilde ik zo gauw mogelijk weg. Mijn koffer was niet ingepakt en ik bleek niet mijn goede pinpas bij me te hebben. Maar ik moest gaan, ik was eraan toe.

Vanaf het voorjaar tot aan de herfstvakantie had ik gewerkt aan grote projecten. Onze musical is hiervan het beste voorbeeld; het bijeen brengen van een team acteurs, maar ook de productie van alle elementen, tot aan de marketing toe.

Uiteindelijk ben ik toch maar een schrijfster, ik moest dus in hoog tempo bijleren. Ik stuurde persberichten, ik naaide kostuums en budgetteerde de kosten. Een fantastische rit was het, en het lukte. Maar o, wat was ik aan vakantie toe!

Even pas op de plaats maken, ademruimte zoeken. Zodat mijn koppie weer boven water kon komen. Dit keer zocht ik letterlijk een plek met mijn 'koppie boven water', nou ja: ik ging naar Texel. Sinds wij bij de bossen wonen, ga ik op vrije dagen extra graag naar zee.

Mijn gezin kwam later achter me aan, door drukte gebeurt dat wel vaker bij ons. Zij brachten de spullen mee (leesbril) die ik in mijn haast had achtergelaten.

Eenmaal op het eiland, reed een taxichauffeur me naar het appartement dat ik had gehuurd. Ik vertelde hem dat ik een mooi vakantiegebied, De Veluwe, had verlaten om hier nu vrij te nemen.

Hij glimlachte dat hijzelf andersom bij ons vakantie komt houden, als zijn seizoen erop zit in november. Ik glimlachte dat hij maar moest bellen bij aankomst, dan zou ik hem op mijn beurt naar zíjn vakantiehuisje brengen.

Meer berichten