Logo apeldoornsstadsblad.nl


Foto: Richard Havenaar

Column Nanda Roep: Nomade

  Column

Op de sportschool sprak ik met een vriendelijke vrouw. Ze had mijn moeder kunnen zijn, ik heb de leeftijd van haar zoon. We maken wel vaker een praatje in de kleedkamers en nu vertelde ze dat ze op bezoek was geweest bij haar zoon in Italië.
Hij heeft een eigen bedrijf en realiseerde zich dat hij net zo goed vanuit Italië zijn werk kon doen. Hij kan dagelijks bellen en mailen en hoeft slechts om de paar weken persoonlijk aanwezig te zijn. Dus ja, toen is hij gaan wonen in het huis dat voorheen zijn vakantiebestemming was. Ik knikte dat je het vaker hoort. Digitale nomades worden ze genoemd; mensen die in het buitenland werken voor Nederlandse opdrachtgevers.

Verrek, realiseerde ik me ineens - dat was precies mijn overweging toen we uit Amsterdam vertrokken!
Voorheen moest ik op mijn fiets naar de uitgeverij om mijn geprinte manuscript af te geven. En de artikelen die ik voor dagblad Trouw schreef, bracht ik op een floppy. Een vierkante, platte floppy die in een papieren envelop ging, om het tegen beschadigingen te beschermen.

Als er met spoed een boek moest worden besproken (ik werkte bij de kunstredactie), dan reisde ik met de metro naar de redactie om het gauw op te halen. Ik werkte 's nachts door en ging de volgende dag al vroeg met mijn floppy op pad.

Door de opkomst van internet en mailverkeer, hoefde dat allemaal niet meer. Zelfs vanuit mijn Amsterdamse appartement gingen mijn stukken via mail naar het kantoor in het centrum. We hoefden daar niet meer per se live te zijn.

Zo kwam het, dat we uiteindelijk de Randstad geheel hebben verlaten. Ik ben een digitale nomade in Apeldoorn.

Reageer als eerste
Meer berichten