Column Nanda Roep: Filmisch

  Column

APELDOORN - Schrijfster en uitgeefster Nanda Roep schrijft wekelijks over Apeldoorn, waar zij woont met haar man, cabaretier Silvester Zwaneveld, en hun twee kinderen.

'Zullen we nog even bij de gevangenen gaan zitten?' vroeg ik aan Silvester.
'Gevangenen?' antwoordde hij niet-begrijpend.
Ik zei niks, want ik verwachtte dat hij ieder moment zou weten welk plein ik bedoelde.
Eerder heb ik in deze column al eens over Stadsgids Jos verteld. Hij leidde mij langs de historische punten van de binnenstad en gaf daarbij verdieping aan Apeldoorn.

Op het Raadhuisplein bijvoorbeeld, waar elke zaterdag een draaimolentje staat, zie je messing lijnen in de tegels liggen. Die lijnen geven aan waar vroeger de Mariakerk stond.
Toen de Mariakerk werd gesloopt, is daar het raadhuis gebouwd, zo'n 175 jaar geleden. In twee fases is het gebouwd en dat kan je zien aan het raamwerk op de hogere verdieping - zoiets was het; ik lette wel op maar maakte geen notities hè.
Wat levendig tot mij sprak, was het onderste stuk van het pand. Iets, dat niet in de folders staat. Stadsgids Jos wees ernaar, waar de smalle raampjes uitkijk geven over het plein. 'En daar zaten de gevangenen,' knikte hij tevreden.
In gedachten zag ik het voor me. Spijlen voor de open ramen. Uitgemergelde armen erdoorheen. Kermend en zich beklagend en - lijkt me - vragend om genade. Hun haren en kleding onder de luis en met rottende tanden. Rondom de kerk stel ik me dames in klederdracht voor. Mannen met hoge hoed. Een filmische scène.
Bijne tweehonderd jaar geleden, toen prins Hendrik door het prinsengangetje in en uit de kerk sloop - en de kroeg...
Nou, inderdaad zijn we daar dus even gezellig gaan zitten. Om vrijuit te genieten van een eerste lentezonnetje. Frietje erbij en een drankje. En niemand die kermde dat hij honger had. Behalve misschien de musjes.

Meer berichten