Column Nanda Roep: Vrienden

  Column

APELDOORN - Schrijfster en uitgeefster Nanda Roep schrijft wekelijks over Apeldoorn, waar zij woont met haar man, cabaretier Silvester Zwaneveld, en hun twee kinderen.

Bij Gigant heb ik nu een Vriendenpas gekocht. De tijd was er rijp voor, maar dat heeft wel even geduurd.
Als kersverse import-Apeldoorner was ik er destijds van overtuigd dat ik in Bananasplit zat. Dat was niet eens omdat ze in Gigant halverwege de film een pauze houden. Iets, dat in Amsterdam al jaren niet meer gebeurde.
Het was om iets anders...
Het filmhuis draait op vrijwilligers en die komen de zaal persoonlijk plezier wensen bij de film. Ze vertellen voor aanvang kort wat ze er zelf van vonden. Ik was ervan overtuigd dat ik voor de gek werd gehouden. Maar het was en is serieus - het gaat nog altijd zo.
En er is meer...

Afgelopen week leek het me verstandig om voor de Oscar-winnende film (Moonlight) te reserveren. Er was aan de telefoon even verwarring tussen 'morgen' en 'vandaag', maar uiteindelijk ging het goed. Zeiden ze.
Eenmaal bij de kassa stond mijn naam dus mooi niet op de lijst. Gelukkig kon ik ook zonder reservering nog kaartjes kopen, maar al bij de koffie sprak de medewerker me aan. 'Mag ik nog even je kaartjes zien?' vroeg ze bezorgd.
Wat bleek; ik had een ticket voor de verkeerde film gekregen. Vandaar dat mijn naam niet op de lijst stond! Maar ai, nu was de film intussen wel vol en moesten we maar op houten stoelen zitten die ze zou bijplaatsen.
Alsof we opnieuw figureerden in een YouTube-filmpje, liepen we met haar mee. Er bleken absurdistisch genoeg toch nog drie hele rijen vrij - en dus kwam alles goed.
Tevreden luisterde ik naar de vrijwilliger. En ik begreep dat ik van het filmhuis met al haar euh, eigenschappen, was gaan houden. Dat ik inderdaad over 'vriendschap' kon spreken. Vandaar dus die pas.

Meer berichten