Column Nanda Roep: Afstralen

  Column

APELDOORN - Schrijfster en uitgeefster Nanda Roep schrijft wekelijks over haar Apeldoorn, waar zij woont met haar man, cabaretier Silvester Zwaneveld, en hun twee kinderen.

Eén van de nieuwbouw-buren klapte uit de school. Ze vertelde dat de makelaar onze aanwezigheid had genoemd bij het aanprijzen van het bouwproject. Dat wij er óók wonen, als waardeverhoging. We hebben hartelijk gelachen.
Kennelijk dacht die makelaar dat mensen de nabijheid van een cabaretier op zich voelen afstralen. Dat je even met elkaar mee kunt doen, zoals je ook weleens aansluit bij een gezamenlijk cadeau. Hij treedt op, dus wij zijn allemaal artiest - zoiets, ja, zou mooi zijn.
Maar eerlijk; onze buren hebben er maar weinig aan. We zijn in alle enthousiasme aanwezig, maar wel binnenshuis, met onze neus in de projecten. De laatste nieuwjaarsborrel moest ik afzeggen wegens drukte en daar voel ik me nog steeds bezwaard over.

Erger, een eerdere uitnodiging voor een óúdjaarsborrel vond ik nota bene pas ver in januari. Oudjaarsdag heb ik naar die buren gezwaaid en gedacht: wat ziet dat er gezellig uit. Maar we kwamen dus niet langs en zij vroegen zich vast af waarom niet. (Ik schaam me dood.)
Weer andere buren hebben een nieuw pleegkind, hun derde. In de mail schreven ze dat sommigen het kindje al hebben begroet, maar dat waren wij dus niet.
Ik vertelde Silvester over het bericht. 'Zij doen tenminste iets goeds voor de maatschappij.' Als artiest en schrijver geef je de mensen een avond uit, maar soms vraag je je heus af in hoeverre dat nou echt bijdraagt. Zoals onze buren dus doen.
'O,' zei Silvester, 'dan doen wij toch met hen mee?'
Ik begreep waar hij op doelde en begon al te lachen.
Hij proclameerde: 'Wij doen zulk goed werk met de buurt, we vangen kinderen op en meer.'
Want ja, als wij de waarde van de buurt kunnen verhogen, dan kunnen onze buren dat ook - en beter!

Meer berichten