Foto: Richard Havenaar
Column Nanda Roep

Moederdag

  Column

Aanstaande zondag is het Moederdag. Hoewel wij ooit hebben besloten dat we er niet aan meedoen, hebben we het toch ieder jaar gevierd. Het gaat niet om de cadeautjes, vonden we, maar het is vooral een goede reden om feestelijk bij elkaar te komen.

Nu mijn kinderen groot zijn – 20 en 16 jaar – komt er gelegenheid om terug te kijken op mijn moederschap. Welke invulling heb ik eraan gegeven en hoe hebben zij dat ervaren?

In ieder geval een trein

Eén van de belangrijkste beslissingen die ik destijds heb genomen, is dat ik mijn kinderen in Apeldoorn liet opgroeien. Ze waren respectievelijk nog maar drie jaar en zes weken oud. Ik kende de stad zelf niet eens en toch gingen we erheen.

Ik wilde mijn kinderen aan de ene kant graag laten opgroeien in een dorp, zoals ik dat zelf ook heb gedaan. ‘Maar wel een dorp waar in ieder geval een treinstation is,’ zei ik er dan bij, omdat ik wist hoe ongedurig ik ook kan zijn.

Naast de rust, wilde ik daarom óók graag mijn stadse mogelijkheden behouden; de culturele gelegenheden, en een woonplaats waar je je soms even anoniem kunt wanen. Dus ja, voor mijn beweegruimte zou het fijn zijn als de toekomstige woonplaats alsnog wat stadse allure bezat. Apeldoorn bood hierin de perfecte combinatie.

Nu heb ik mijn kinderen gevraagd wat ze ervan vonden om als Apeldoorners op te groeien. Ze geven precies het antwoord dat ik zelf zou denken: ‘Het was lekker rustig en toch kon je alles doen,’ zegt mijn zoon. Zijn zus is het ermee eens.

Wat we straks gaan doen met Moederdag, weten we nog niet. Maar cadeautjes zullen er ook zijn, weet ik uit ervaring. Na het uitpakken zal ik tevreden zeggen dat het écht niet had gehoeven!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden