Foto: Richard Havenaar
Column Nanda Roep

Band

  Column

Toen de coronamaatregelen steeds langer duurden, besloot ik dat ik een extra hobby moest zoeken. Wat zou ik eens gaan doen?

Mijmerend dacht ik terug aan mijn kindertijd – wat deed ik na schooltijd? Eén ding kwam als grootste activiteit tevoorschijn: ik speelde muziek. Als kind leerde ik blokfluit, maar ook het elektrisch orgel te bespelen. Hoe lang geleden was het: ruim vijfendertig jaar...

Maarliefst vier akkoorden

Hm, misschien kon ik beter gaan zingen – maar was dat niet iets voor jonge meisjes? Als tiener heb ik jarenlang in wisselende bandjes gezongen, en als schrijfster zong ik mijn eigen kinderliedjes.

Maar dan, de muziek... Waar vond ik geschikte Apeldoornse hobbyisten? In de gemeentes van mijn jeugd, in de Betuwe, kan ik zo de locaties van oefenruimtes aanwijzen. Maar in Apeldoorn ken ik alleen de muziekscholen.

Via Facebook stuurde ik een berichtje naar een Apeldoorner die ik als zeer talentvol beschouw, Remy. Wist hij iets voor me? Vrij vlot stuurde hij me de naam van een actieve vijftiger. Namelijk die van... Bram. Nota bene een vriend! Waarom had ik niet aan hem gedacht!

Bram nam zijn gitaar én basgitaar mee. Het deerde hem niet dat Silvester en ik slechts twee 4 akkoorden-songs konden spelen. Nou ja, spélen... Gelukkig vond Bram het plezier belangrijker dan ons kunnen.

De volgende dag kondigde ik aan de ontbijttafel trots aan dat we vanaf nu een band hebben. Ik grapte tegen mijn kinderen: ‘Als naam heb ik bedacht dat we ‘The 4 Chords’-band kunnen heten.’

Silvester verbeterde me. ‘We zouden onszelf beter ‘The 3 Chords & 1 Mistake’ noemen,’ zei hij.

De rest van de tijd hebben we erom gelachen. Het is nu officieel: we hebben een hobby.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden