[Column Nanda Roep] Park


Foto: Richard Havenaar
Column Nanda Roep

Park

  Column

Deze week kreeg de lockdown me te pakken. In de media lees ik er al tijden over: mensen die zich somber voelen, of overvraagd... Zelf redde ik me tot nu toe goed, emotioneel gezien. Maar ineens leek het op. Ik vond er even niks aan.

Ik legde mijn werkzaamheden neer en besloot afstand te nemen. Maar hoe? Natuurlijk is dat juist de moeilijkheid: geen horeca, geen theater, geen uitjes om de zinnen te verzetten. Gelukkig kreeg ik de kans om naar Eindhoven te gaan – dit was dus vóór de rellen van afgelopen weekend.

Online vond ik er het ‘Stadswandelpark’, met een openbare beeldentuin. Het kon mijn behoefte aan kunst vervullen, dacht ik, en mijn zinnen verzetten.

Het Stadswandelpark is in 1879 aangelegd door een Amsterdamse koopman. In dezelfde periode werd bij ons het Oranjepark aangelegd (geopend in 1876), ook door een rijke particulier (namelijk zakenman H.C. van der Houven van Oordt).

Bij het 750-jarig bestaan van stad Eindhoven, in 1982, is een beeldenexpositie ingericht. Een aantal ervan bleef staan en zo groeide het uit tot een beeldenpark. Halverwege ging ik op een van de bankjes zitten. Ik zuchtte diep.

‘Wat is dit fijn,’ dacht ik, en associatief dacht ik er automatisch achteraan: ‘Bijna net zo lekker als toen in Park Berg & Bos.’

Mijn gedachten brachten me naar de houten bank aan de grote bosvijver. Tijdens de eerste lockdown had ik naar het imponerende uitzicht gekeken. Ik was diep onder de indruk geweest, niet alleen van de fontein, maar ook van de prachtige natuur.

Twee jonge tieners kwamen vragen of ik een zwarte labrador had gezien. Een halsband hing los in hun handen. Maar helaas, ik was vooral in gedachten verzonken geweest, in gedachten in Park Berg & Bos geweest. Ik stond op. Ik kon er weer even tegenaan.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden