Foto: Richard Havenaar
Column Nanda Roep

Sleur

  Column

Alweer een ommetje door dezelfde wijk, alweer een avond op de bank... ‘Waar moet ik het in de column nog over hebben?’ verzuchtte ik thuis. ‘Er gebeurt helemaal niets.’

Ik besloot het schrijven uit te stellen, in de hoop dat er vlak voor mijn deadline nog iets zou gebeuren. Een beetje reuring. Iets onverwachts. Ik snakte ernaar.

De volgende ochtend werd ik wakker en was mijn website gehackt. Ik probeerde er via mijn mobiel op te komen. En nog eens. Maar ik werd naar een reclamepagina geleid die niets met mijn werk van doen had.

Met een bonzend hart startte ik mijn computer om het vanaf daar te proberen. Alweer die omleiding naar rare promotie. Ik belde Silvester, die buitenshuis was. Of hij het ook eens wilde proberen? Hij was degene die uitsprak wat ik tot dan toe probeerde te negeren: ‘Je bent gehackt.’

Geschrokken mailde ik mijn webbouwer. Een Apeldoornse jongen met een eigen studio, van wie ik wist dat hij op dat moment juist níét aan het werk was... We hadden elkaar de dagen ervoor toevallig nog gezien. We bespraken dat er vreemde activiteit op de website gaande was en dat we de beveiliging zouden opschroeven. Het was allemaal al bedacht en ingepland, maar we waren dus alsnog te laat. Natuurlijk ging het juist mis nu niemand achter zijn bureau zat!

Hijgend van de stress fietste ik die middag naar mijn afspraak, waarbij ik op mijn telefoon bleef kijken of er al bericht van de webbouwer was. Pas de volgende ochtend was het opgelost en deed alles het weer. Het was een staaltje ‘be careful what you wish for’. Nou, wat de nieuwe regels ook worden, mij hoor je niet meer klagen over sleur!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden