Als je Sprengeloo leerlingen Marit Kruijt (14) en Rosanne van Gils (15) vraagt of ze zich verheugen op de heropening zijn ze slechts gematigd enthousiast. (foto Charlene Berkhout)
Als je Sprengeloo leerlingen Marit Kruijt (14) en Rosanne van Gils (15) vraagt of ze zich verheugen op de heropening zijn ze slechts gematigd enthousiast. (foto Charlene Berkhout) (Foto: )

Hoera?! De school opent weer

Apeldoorn - Elf weken zijn de middelbare scholen dicht geweest. Maar als je Sprengeloo leerlingen Marit Kruijt (14) en Rosanne van Gils (15) vraagt of ze zich verheugen op de heropening zijn ze slechts gematigd enthousiast.

Door Charlene Berkhout

Natuurlijk vinden de meiden het leuk om hun klasgenoten weer te zien. Maar de anderhalve meter afstand baart hen zorgen. “Hoe gaan ze dat voor elkaar krijgen op zo’n grote school met al die kinderen?”, vraagt Marit zich hardop af. “Straks wordt iedereen ziek en is dit allemaal voor niks geweest.”

Omdat de vriendinnen bij elkaar in de straat wonen, werd in samenspraak met de ouders al snel besloten om er maar een gezamenlijke quarantaine van te maken. “Zonder Marit had ik het echt niet volgehouden”, bekent Rosanne. Nu de meiden weer buiten komen, moeten ze er echt aan denken om afstand te houden. Van de buitenkant is natuurlijk niet te zien dat ze al elf weken op elkaars lip zitten.

Strak schema

’Het samen thuiswerken is de meiden dan ook prima bevallen. “En nu de gezamenlijke activiteiten aan het einde van het schooljaar toch niet doorgaan had ik liever tot aan de zomervakantie alleen online lessen gehad”, stelt Rosanne. Al die weken hielden de meiden zich aan een ‘strak schema’. “Rond tien uur ging ik naar Rosanne”, vertelt Marit. “Na het kletsen en chillen begonnen we dan rond twaalf uur met het eerste vak en daarna hielden we natuurlijk pauze.”


“Heel veel pauzes”, vult Rosanne haar vriendin lachend aan. Zelfgemaakte broodjes met mozzarella en pesto waren een favoriete quarantaine lunch. “Na de pauze - met foute Netflix series - gingen we wel weer aan de slag.” Het huiswerk was in de eerste weken nog een beetje chaotisch. De projecten voor Duits en Mens & Maatschappij en de sportchallenges kostten de meiden veel tijd. “De docenten dachten echt dat we niks anders meer te doen hadden”, verzucht Marit.


Maar de laatste weken kwam er meer structuur. Soms begon de online les ineens al om acht uur. Best vroeg voor de vriendinnen. “Gelukkig lijken onze stemmen op elkaar”, grijnst Rosanne. “Dus als een van ons net te laat was dan kon de ander mooi invallen.” Straks op school kunnen ze natuurlijk niet meer voor elkaar antwoord geven. Dus het lijkt erop dat de meiden er naast de anderhalve meter nog een uitdaging bij krijgen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden