Tonnie Kemenk is tevreden op zijn volkstuin aan de Landdrostlaan. (foto Gert Perdon)
Tonnie Kemenk is tevreden op zijn volkstuin aan de Landdrostlaan. (foto Gert Perdon) (Foto: Gert Perdon)

Lente: We gaan weer lekker de tuin in!

Apeldoorn - De lente komt eraan, dus we kunnen weer in de tuin aan de slag. Wie geen tuin bij huis heeft, kan natuurlijk kiezen voor een volkstuin. Aan de Landdrostlaan ligt pal langs de A1 het complex van de Eerste Apeldoornse Volkstuindersvereniging. Op een zonnige doordeweekse ochtend is Tonnie Kempenk de enige die hier aan het werk is.

Door Leo Polhuys

De 62-jarige volkstuinder heeft jarenlang in Apeldoorn gewoond maar een paar jaar geleden heeft hij zijn voormalige woonplaats verruild voor Klarenbeek. ''Lijkt ver weg, maar ik ben binnendoor zo bij de tuin. Soms ga ik er zelfs lopend naartoe. Ik kom uit een gezin van acht kinderen en ben de enige die een tuin heeft.'''Het landje van Kempenk is 280 vierkante meter groot en doordrenkt met regenwater. ''Zo nat als het nu is.... dat is wel heel extreem. Zo erg heb ik het nog nooit eerder meegemaakt. En dan heb ik nog geluk dat ik op zandgrond zit. Als de zon straks begint te schijnen, droogt alles wel weer snel op. Maar aan de andere kant van dit complex ligt kleigrond, daar blijft het water staan. Als ik daar zou zitten, zou ik wat anders gaan zoeken.'' Kempenk verbouwt van alles op zijn lap grond. ''Peultjes en tuinbonen heb ik januari al gepoot. Ze staan nu al een eind boven de grond. Dat komt door de zachte winter. Je kan goed zien dat het niet heeft gevroren, want er lopen al allerlei beestjes rond.'' Verder worden er onder meer uien, knoflook en spinazie verbouwd.

Eekhoorntjes

Kempenk beschikt over een mooi houten tuinhuisje waar hij koffie kan zetten en waar de meer dan zeventig kilo zware Sint Bernhard de wacht houdt. ''Een ideale plek om tot rust te komen. oms zit ik hier op een mooie zomerochtend al om vijf uur en zie ik de eekhoorntjes springen, De Klarenbeker heeft de tuin al vele jaren. De beweging en de buitenlucht doen hem goed. ''Ik ging op mijn vijftiende al aan het werk bij een slagerij en later werkte ik jarenlang in de metaal. Daar heb ik versleten kniegewrichten aan overgehouden. Ik heb artrose, maar als ik flink in beweging blijf, merk ik dat ik minder last heb. Samen met mijn vrouw loop ik soms vele kilometers door de omgeving. Bewegen, bewegen, bewegen,zegt de dokter..Het is ook fijn om contact te hebben met andere tuinders. Velen zitten hier al jaren en met sommigen ontstaat een band..''

Minder leuk is volgens Kempenk het ''bezoek'' van ongewenste gasten. ''Soms wordt er groente gestolen. Een tijdje terug zag ik hier mannen lopen die niet veel goeds in de zin hadden. Het kunnen vrachtwagenchauffeurs uit Oost -Europa zijn geweest, die hun wagen op de parkeerplaats hadden gezet en op zoek gingen naar iets eetbaars...'' Volgens Kempenk is het een misverstand te denken dat de volkstuinen alleen door hoogbejaarde mannen worden bewerkt. '"Dat was vroeger zo, toen ik hier met mijn tuin begon. Maard e bevolkingssamenstelling op de tuin is veranderd. Tegenwoordig zie je ook veel jongeren, en vrouwen.''

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden