zie tekst
zie tekst (Foto: Dirk Delsman)

Lodalientje maakt wat mee

Apeldoorn - Dirk Delsman stuurde ons het volgende toe:

Zo’n veertig jaar lang hing ze aan ons huis. Die mooie oude geëmailleerde reclameplaat van dat meisje met een fles Lodaline en de tekst: ‘Moeder wacht erop!’ De plaat is meeverhuisd naar diverse plaatsen waar we gewoond hebben en steeds hing ze er weer. En natuurlijk verhuisde ze mee naar Apeldoorn in 2002. Hier een fotootje uit 1910 na een sneeuwbui:

Helaas hebben wij moeten ondervinden dat er in Apeldoorn mensen rondlopen die niet van andermans spullen kunnen afblijven. Vier jaar geleden was Lodalientje opeens, samen met een geëmailleerde thermometer, van de muur verdwenen. Gestolen dus.

Gelukkig hadden wij een foto van de plaat en een printerbedrijf maakte een mooie prent van ons Lodalientje, op ware grootte. Bijna niet van echt te onderscheiden! In de Wijkkrant heb ik daarvan melding gemaakt en ook gevraagd om de print niet te stelen omdat de waarde gering was en wij gehecht waren aan de afbeelding. Dat de print bijna niet van echt te onderscheiden was is ons kennelijk noodlottig geworden. De dief, dezelfde of een andere, trapte erin, want toen we 27 juli jl. van een korte vakantie thuis kwamen was de mooie print van Lodaline weer verdwenen, lees gestolen.

Onder de lege plek staan 2 betonnen bloembakken, op z’n kant. Dat vond de dief wel gemakkelijk, kon hij beter bij de bovenste schroeven. Maar…, waarschijnlijk was het een zwaargewicht persoon, hij/zij zakte erdoorheen….! Dat moet op z’n minst toch wel een verstuikte enkel veroorzaakt hebben.

Het bitje waarmee de schroeven losgedraaid zijn is daarbij gevallen en heeft hij/zij vergeten mee te nemen. Waarschijnlijk zijn daarop wel DNA-sporen te vinden, en ook op het plakbandje dat om het bitje gewikkeld was zit vast wel een mooie vingerafdruk. Maar ja, dat allemaal aanhalen voor een gestolen poster van een reclameplaat…, daar heeft de recherche waarschijnlijk geen tijd voor.

Ik ga weer een nieuwe poster laten printen en hang hem weer op. Hij zal weer niet of nauwelijks van echt te onderscheiden zijn. Mocht er toch nog iemand zijn die met zijn tengels niet van andermans spullen af kan blijven dan vraag ik hem/haar een briefje in de brievenbus te doen met daarop zijn/haar mailadres of telefoonnummer. Ik zal dan de digitale kopie opsturen, dan kan hij/zij zoveel kopieën maken als hij/zij wil. Bovendien loop je dan minder kans op een verstuikte enkel en je gereedschapskist blijft ook compleet!

Meer berichten