Joost van Haaften op een gemonteerde foto met op de achtergrond gebouw Westpoint. (foto Gert Perdon)
Joost van Haaften op een gemonteerde foto met op de achtergrond gebouw Westpoint. (foto Gert Perdon) (Foto: Gert Perdon )

Pleidooi voor behoud kunstwerk Joost

Apeldoorn - Aan de Vosselmanstraat net even buiten het stadscentrum staat kantoorgebouw Westpoint. Het staat al tien jaar leeg en was vroeger in gebruik bij onder meer de Belastingdienst. Inmiddels is het eigendom van vastgoedmaatschappij BUN uit Almere, dat er appartementen wil realiseren. Maar wat gebeurt er met het kunstwerk dat Joost van Haaften 25 jaar geleden maakte? D66 in de Apeldoornse gemeenteraad pleit bij monde van raadslid Robert van Vliet voor behoud.

Door Leo Polhuys

Het gebouw staat er verpauperd bij. Het zit aan alle kanten dichtgetimmerd, je kunt er niet in. Van Haaften, die in Amsterdam woont, herinnert zich nog goed dat hij de opdracht kreeg. ,,Ik reageerde op een advertentie van de kunstcommissie van de toenmalige Rijksgebouwendienst. Ik werd uitgenodigd voor het maken van een schetsontwerp en uiteindelijk werd mijn voorstel gekozen uit 160 inzendingen. Het kunstwerk werd gemaakt ter gelegenheid van de opening van het Belastingkantoor.''

De kunstenaar is blij met het voorstel van D66, wat de beweegredenen van de partij ook zijn- het feit dat het om publiek geld gaat of om de artistieke waarde van het werk zelf. ,,Wat ik wel verontrustend vind, is het feit dat mijn werk vanaf 2008, na het vertrek van de Belastingdienst, feitelijk onbeschermd is. Het werk had zo ten prooi kunnen vallen aan vandalisme. Merkwaardig vind ik ook het feit dat ik nooit benaderd ben met de vraag ik of als maker mijn werk eventueel terug zou willen hebben.''

Mocht er in de toekomstige situatie geen plek meer zijn voor het kunstwerk, dan zou Van Haaften het graag van BUN terugkrijgen. ,,Ik weet niet of er in het koopcontract iets is gemeld over eigendom van het kunstwerk.'' Elders in Apeldoorn is het wel gelukt om kunstwerken te behouden. Zoals aan de Kelvinstraat waar een kunstwerk een nieuwe bestemming krijgt.

Het werk heeft geen specifieke titel, maar het is als het ware te lezen als een soort atlas. Volgens Van Haaften kun je het zien als een verzameling van allerlei visuele raadsels met vormen uit de architectuur, fysica en geografie. ,,Ik vatte de entree van het gebouw op als een soort wachtkamer waar bezoekers uitgenodigd worden te kijken naar de verzamelingen van vormen en zich er door te laten verwonderen.''

Het werk speelde een rol in de verdere ontwikkeling van Van Haaftens kunstenaarschap. Door de opdracht in Apeldoorn kreeg hij de kans zijn werk verder voor het voetlicht te brengen. Van Haaften zegt geen contact te hebben met BUN en is ook niet benaderd over het kunstwerk.

Meer berichten