<p>De noodzaak zijn vrouw te laten opnemen, drong tot Koos Mechielsen door toen zijn huisarts zei: &lsquo;Je kinderen verliezen hun moeder. Zorg ervoor dat ze niet ook hun vader verliezen!&rsquo; (Foto: Iris Mechielsen)</p>

De noodzaak zijn vrouw te laten opnemen, drong tot Koos Mechielsen door toen zijn huisarts zei: ‘Je kinderen verliezen hun moeder. Zorg ervoor dat ze niet ook hun vader verliezen!’ (Foto: Iris Mechielsen)

(Foto: Iris Mechielsen)

Koos Mechielsen over Alzheimer bij echtgenote: ‘Ik zet mijn leven zinvol voort’

APELDOORN –  Maandag 21 september is het Wereld Alzheimer Dag. Een themadag ter bevordering van de aandacht voor de ziekte van Alzheimer en dementie. Wereldwijd lijden ruim vijftig miljoen mensen aan dementie, in Nederland zijn dat er 280.000. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. De vrouw van Koos Mechielsen uit Apeldoorn kreeg de diagnose in 2017. Vorig jaar werd ze opgenomen.

door Bert Nijenhuis

“Achteraf bezien, begon het al in 2011. Mijn vrouw was toen werkzaam in het basisonderwijs en de overdracht naar haar duopartner was steeds vaker onderhevig aan kwaliteitsverlies. Zelf merkte ik nog niets. Mijn vrouw leidde als cantor twee kerkkoren, die zij naar een behoorlijk hoog niveau wist te tillen. In muzikaal opzicht werd 2012 zelfs een topjaar. Voor mij werd begin 2014 pas merkbaar dat er iets ernstigs aan de hand was. Het eerste uiterlijke kenmerk was een tremor in haar rechterhand. Toen de cognitieve klachten toenamen, volgden geheugen-, reken- en taalvaardigheidstests. Het tweede neuropsychologisch onderzoek in 2017 leidde onweerlegbaar naar de diagnose Alzheimer. Die werd ons meegedeeld op een buitengewoon on-empathische manier en we hebben elkaar beloofd nooit naar deze neuroloog terug te keren. De huisarts heeft ons doorverwezen naar een andere neuroloog, een wereld van verschil.”

Noodzaak

“Het proces dat Alzheimer kenmerkt, verliep eerst geleidelijk, maar na enige jaren merkte ik een duidelijke achteruitgang. In 2017 zijn we naar Apeldoorn verhuisd om dichter bij onze oudste dochter te zijn. Onze zoon en jongste dochter woonden in het buitenland. Hartverwarmend was de opmerking van mijn vrouw tijdens de huisbezichtiging: ‘Hier wil ik wonen!’ De eerste periode in Apeldoorn bleef haar toestand behoorlijk stabiel. Op aanraden van onze casemanager zijn we nog op vakantie geweest naar Zuid Frankrijk. Daar heeft ze erg van genoten. Vrij snel na terugkomst ging haar toestand achteruit. Dit uitte zich onder meer in zogeheten absences, plotselinge desoriëntatie en boosheid. In het voorjaar van 2019 kregen we hulp van de fantastische mensen van Buurtzorg. De casemanager en huisarts, maar ook onze kinderen zagen dat ik aan de grens van mijn zorgtaken zat. Er werd steeds sterker aangedrongen stappen te nemen om mijn vrouw op te laten nemen. De noodzaak drong echt tot mij door toen mijn huisarts zei: ‘Je kinderen verliezen hun moeder. Zorg ervoor dat ze niet ook hun vader verliezen!’”

Onrust

“Mijn vrouw is op 15 mei 2019 opgenomen in Het Kristal. Ik voelde me echt een verrader. Gelukkig kreeg ik enorm veel steun. Ik ben nu alleen in de woning die we samen uitkozen, maar dit is geen reden om bij de pakken neer te zitten. Daar help ik mijn vrouw niet mee. Mijn leven krijgt nu vorm door te zoeken naar activiteiten waaraan ik plezier beleef en waarmee ik mijn vrouw en haar lotgenoten indirect kan helpen. Ik ben actief voor Alzheimer Nederland, regio Oost Veluwe. Al vele jaren ben ik verbonden aan een koor in Utrecht en sinds kort ook aan het Apeldoorns Vocaal Ensemble. Ik haal enorm veel energie uit goede koormuziek. De situatie van mijn vrouw is nu redelijk stabiel, maar Alzheimer weet van geen ophouden en de verhuizing van Het Kristal naar de nieuwe Julianalocatie heeft veel impact gehad. Plezier beleeft ze aan de bezoekjes die onze kinderen en ik haar brengen. Gelukkig herkent ze ons meestal nog. Onze zoon uit Jersey City stuurt kaarten en foto’s van hem en zijn vrouw. Als de onrust de overhand lijkt te krijgen, draai ik een cd. Vooral de gecompliceerde muziek van Bach geeft haar plezier. Bij de eerste tonen lijkt ze een andere staat van bewustzijn te krijgen. Zo werkt muziek als een soort platform waarop we elkaar nog kunnen ontmoeten.”

Fundament

“Om zelf in balans te blijven, bezoek ik mijn vrouw doorgaans om de dag. Op die manier kan ik onze situatie goed aan en kunnen we onszelf een goed uur bieden. Helaas heeft zij ook haar spraakvaardigheden verloren, waardoor we geen gesprekken kunnen voeren. De ruim 45 jaren die we samen waren, vormen echter een solide fundament om elkaar ook woordeloos te begrijpen. Het fysieke element is van groot belang. Een hand op haar schouder, het strelen van haar rug en een kus op haar hoofd brengen ons weer bij elkaar. Ik weet dat ik haar verlies, maar voor mij is ze nog niet verloren. De coronacrisis lijkt haar een zekere vorm van rust te hebben gegeven. Geen bezoek betekent minder prikkels. De visuele contacten via beeldschermen bleken minder succesvol. Daarom heb ik haar wekelijks een kaart gestuurd met een afbeelding van ons samen en een stukje tekst. Als de kaart werd voorgelezen, beleefde ze daar veel plezier aan. Vanzelfsprekend mis ik mijn maatje ‘door dik en dun’, mijn levensliefde. Er zijn altijd momenten waarop je daarmee wordt geconfronteerd. Het geluk tussen mijn vrouw en mij vind ik terug in het geluk van onze kinderen en kleinkinderen.”

Zinvol

“De Wereld Alzheimer Dag verdient veel aandacht. Alzheimer is een rotziekte, die een op de vijf Nederlanders treft en het leven op een akelige manier overhoop gooit. De toekomst van mijn vrouw is helaas duidelijk: zij zal aan Alzheimer overlijden. Maar zolang zij leeft, blijven we zorgen voor kwaliteit van leven door bezoek en muziek. Zelf blijf ik ruimte geven aan het rouwproces, maar daarnaast zet ik mijn leven zinvol voort. Ik geniet van de mensen om mij heen, muziek, vrijwilligerswerk, de Veluwe en ga zo maar door. Eens zal de wetenschap Alzheimer eronder krijgen. Zelf denk ik dat een gezonde levensstijl ertoe kan bijdragen de ziekte op afstand te houden. Niet teveel stress, maar ook genieten van natuur en cultuur en vooral ook meer naar elkaar omzien.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden